Od materiałów, z jakich wykonano instalację grzewczą zależy wiele — jej żywotność, odporność na zamarzanie, ale przede wszystkim — bezpieczeństwo całego systemu.
Dlatego też przygotowaliśmy porównanie rur do centralnego ogrzewania. Dowiedz się, jakimi parametrami charakteryzują się systemy wykonane z tworzyw sztucznych i dlaczego, pod wieloma względami, sprawdzają się lepiej od instalacji stalowych oraz miedzianych.
Instalacje z tworzyw sztucznych — co je wyróżnia?
Rury wykonane z tworzyw sztucznych są obecnie — zarówno z perspektywy instalatora, jak i inwestora — w przypadku większości instalacji grzewczych optymalnym wyborem.
Oczywiście, wszystko zależy od tego, na jakie konkretnie tworzywo się zdecydujemy. Już różnice pomiędzy poszczególnymi odmianami polietylenu (PE) są znaczące; jeszcze większe, gdy porównamy je z polipropylenem. Przybliżymy je dokładniej w dalszej części tekstu.
Natomiast cechami wspólnymi dla rur C.O. z tworzyw sztucznych są:
- wysoka odporność na korozję;
- brak problemów z powstawaniem kamienia kotłowego;
- bardzo dobra izolacyjność akustyczna;
- niska gęstość — na poziomie nieprzekraczającym 1 gr/cm3; dla porównania, gęstość stali wynosi 7,85 gr/cm3, a miedzi — 8,89 gr/cm3;
- niska przewodność cieplna — poniżej 0,5 W/mK; stal charakteryzuje się przewodnością na poziomie 53 W/mK, zaś miedź — 407 W/mK;
- żywotność instalacji sięgająca minimum 50 lat.
Warto dodać do tej listy również stosunkowo łatwy, szybki montaż — w zależności od materiału, przy pomocy złączek lub techniką zgrzewania.
Rury polipropylenowe (PP)
Rury PP wykonywane są standardowo z polipropylenu odmiany PP-3 (czasem też oznaczanej skrótem PP-R). Można je z powodzeniem wykorzystać jako element instalacji C.O. i do przewodzenia ciepłej wody — pod jednym, istotnym warunkiem.
Choć polipropylen cechuje się bardzo dobrą odpornością cieplną, dość łatwo ulega odkształceniom wzdłużnym pod wpływem wysokiej temperatury. Oznacza to zatem konieczność albo zastosowania warstwy stabilizującej (np. z włókna szklanego), albo kompensacji rury na dłuższych odcinkach. Bez tych zabiegów, rury polipropylenowe sprawdziłyby się tylko przy transporcie wody zimnej.
Zostając przy zabezpieczeniach rury — trzeba także pamiętać, że polipropylen nie jest tworzywem odpornym na działanie promieni UV. Jeśli któryś z odcinków miałby być na nie narażony, należy go osłonić lub pomalować ochronną powłoką.
Sam montaż rur C.O. z polipropylenu nie różni się mocno od tego, w jaki sposób montuje się systemy instalacyjne z miedzi lub stali. Połączenia najczęściej wykonywane są metodą zgrzewania polifuzyjnego — o wiele rzadziej stosuje się, na przykład, łączenia wciskowe (chociaż jest to możliwe). Co ważne, każda zmiana kierunku będzie wymagała odpowiednich kształtek — polipropylen jest, w porównaniu chociażby do polietylenu, o wiele sztywniejszym materiałem.
Rury polietylenowe (PEX oraz PERT)
Bardzo częstym wyborem do centralnego ogrzewania są również rury z polietylenu. Wyróżnia się przynajmniej kilka ich odmian — i nie wszystkie poradzą sobie z transportem ciepłej wody. Mamy na myśli oczywiście rury typu PE-LD oraz PE-HD, przeznaczone wyłącznie do instalacji wody zimnej (odpowiednio: nisko- oraz wysokociśnieniowej).
Dobrymi rozwiązaniami dla domowego systemu grzewczego będą wyłącznie rury wykonane z polietylenu o podwyższonej stabilności cieplnej: PEX oraz PERT.
Rury PEX
PEX to sieciowany polietylen o wysokiej gęstości oraz podwyższonej stabilności cieplnej — dodatkowo przełożony milimetrową warstwą aluminium. Sprawdza się zarówno przy transporcie gorącej i zimnej wody, jak i jako element instalacji grzewczej; podobnie jak omawiany wcześniej polipropylen, utrzymuje swoje właściwości w warunkach do nawet 95°C.
Tym, co go wyróżnia, jest zauważalnie wyższa przewodność cieplna (w porównaniu z polipropylenem) oraz — przede wszystkim — o wiele większa elastyczność. Podobnie jak zwykły polietylen, PEX jest tworzywem bardzo ciągliwym, odpornym na uszkodzenia pod wpływem naprężeń i podatnym na zginanie.
To o tyle przydatna właściwość, że pozwala zrezygnować z kolanek podczas układania instalacji — i zaoszczędzić w ten sposób nieco czasu i funduszy. Z drugiej strony — rur wykonanych z PEX nie powinno się ze sobą zgrzewać ani sklejać. Zamiast tego, zaleca się raczej stosowanie złączek wsuwanych „na wcisk”, gwintowanych lub zaprasowywanych.
Rury PERT
PERT z kolei jest odmianą polietylenu z dodatkowymi odgałęzieniami oktanowych polimerów. Dzięki większej liczbie wiązań bocznych, rury wykonane z tego tworzywa cechują się o wiele niższą rozszerzalnością cieplną — co zasadniczo eliminuje problem kompensacji wydłużeń termicznych, charakterystyczny dla polipropylenu czy „zwykłego” polietylenu.
Co do instalacji rur — podobnie jak w przypadku rur PEX, można je stosunkowo łatwo wyginać — ograniczając tym samym niezbędne złączki i kształtki. Jeśli jest taka konieczność — można także bez problemu połączyć rurę PERT z instalacją innego typu, przy pomocy kształtek przejściowych. Natomiast standardowe łączenia najlepiej będzie wykonać, po prostu, zgrzewarką polifuzyjną.
Najlepsze rury do systemu grzewczego w domu
Poszczególne technologie rur do centralnego ogrzewania różnią się między sobą zarówno właściwościami fizycznymi, jak i zalecanym sposobem montażu. Przy wyborze radzimy więc równie dokładnie przyjrzeć się obydwu tym aspektom - tak, aby dobrać rozwiązanie optymalne dla planowanej instalacji oraz warunków projektu.
W BIMs PLUS jesteśmy gotowi, aby Ci w tym pomóc. Sprawdź, z jakimi dostawcami współpracujemy, poznaj ich rozwiązania - i dołącz do grona tysięcy zadowolonych instalatorów.
